Aanmeren bij een vuurtoren: met een kajak naar de Phare de la Croix

Varen voor de kust, tussen de monding van de Trieux en het Île de Bréhat

Foto 1 Aanmeren bij een vuurtoren: met een kajak naar de Phare de la Croix Foto 2 Aanmeren bij een vuurtoren: met een kajak naar de Phare de la Croix Foto 3 Aanmeren bij een vuurtoren: met een kajak naar de Phare de la Croix Foto 4 Aanmeren bij een vuurtoren: met een kajak naar de Phare de la Croix Foto 5 Aanmeren bij een vuurtoren: met een kajak naar de Phare de la Croix Foto 6 Aanmeren bij een vuurtoren: met een kajak naar de Phare de la Croix Foto 7 Aanmeren bij een vuurtoren: met een kajak naar de Phare de la Croix Foto 8 Aanmeren bij een vuurtoren: met een kajak naar de Phare de la Croix

Zin in een origineel uitstapje op het water? In kleine groepen peddelt u in een zeekajak door de monding van de Trieux, waar de vuurtoren op een van de eilanden van de archipel van Bréhat ligt. Een bijzondere en mooie manier om de vuurtoren te bekijken. De Phare de la Croix is, naast die van Cordouan, de enige vuurtoren op zee die opengesteld is voor publiek. Met getij dat meewerkt en onder leiding van gids Florian wordt het een schitterende tocht.

Stap maar aan boord, nog even en we vertrekken ...

Het watersportcentrum van Loguivy ligt in een bocht langs het kustpad, op een beschutte plek. Daar wacht Florian ons op en liggen de kleurige kajaks al klaar. Hij helpt ons bij het uitzoeken van de goede peddel, één die zo lang is als je uitgestrekte arm, en daarna trekt hij de kajaks op het strand. Met spatzeilen om onze middel en zwemvesten aan, vormen we een mal uitziende optocht die over het strand trekt. Florian is een geduldige leermeester en vertelt ons wat de beste manier is om in de kajak te zitten en je voort te bewegen. Als we de voetsteunen goed ingesteld hebben, kunnen we haast niet wachten om onze spieren aan het werk te zetten: voor onze boeg strekt zich een enorm gebied uit om te verkennen, tot aan de archipel van Bréhat .

Water dat nieuwsgierig maakt

We koersen af op een oudje, de Vieille de Loguivy! Met dat "oudje" is overigens niets mis: het is de bijnaam van een respectabele zwart-gele boei. De zon laat de groene en blauwe spiegeling van de zee fonkelen en talloze keitjes mengen zich in dat kleurpalet. Varend door het heldere water zien we onder onze boten zand en zeewier. De stilte wordt alleen verbroken door het geluid van wind en peddels. We passeren kleine inhammen met de allure van echte baaien. De waterspiegel levert een nog geweldiger aanblik. Achter een berg granietblokken leggen we de kajaks stil naast elkaar en kunnen we een paar aalscholvers bekijken die hun veren laten drogen. Geruisloos kunnen we allerlei moois van heel dichtbij bekijken.

Aanmeren bij de vuurtoren

Het waakzame oog van de gids is onmisbaar, hier tussen al die eilandjes. De vuurtoren kun je alleen bij bepaalde waterstanden bereiken. De eersten die aan land gegaan zijn, helpen de volgenden graag een handje: een uiting van een plezierig en spontaan saamhorigheidsgevoel. Aan de voet van de 13 m hoge vuurtoren heb je een spectaculair uitzicht over de riviermonding en de eilandengroep. Aan de horizon tekent de Sillon de Talbert, een voor de kust gelegen schoorwal, zich af als een lichte lijn. Mossen en algen op de rotsen laten zien hoe de getijden invloed hebben op de steeds veranderende natuur hier.

Een wachter van de kust van binnenuit bekeken

Florian heeft de sleutel en opent de deur van de "hel", want zo noemde men vuurtorens die in zee gebouwd zijn. Een vreemde benaming voor dit wondermooie bouwwerk! En wat is het bijzonder dat wij in dit bouwwerk, dat bezit is van de Franse marine, naar binnen mogen. Dit stenen mini-fort, gebouwd in 1867 en gerestaureerd in 1949, heeft twee verdiepingen. Ze geven een kijkje in de geheimen van vuurtorens en boeien. Zo ontdekken we dat de verschillende kleuren van het licht geen decoratieve functie hebben, maar elk een eigen betekenis. Tijdens de pauze bij de vuurtoren eten en drinken we: appelsap en gezouten karamel geven ons nieuwe energie.

Sportieve prestaties en ontdekkingen op het water

We zoeken onze kajaks weer op, pakken de peddels en klimmen weer aan boord. Als we de vaargeul oversteken, wordt het klotsen van de golven tegen de kiel sterker. Scheggen zorgen dat de kajaks stabiel blijven liggen. Als we weer bij de rotsen aankomen, is de zee aanmerkelijk rustiger en varen we weer vlak boven de keien op de bodem. Eenden en aalscholvers vergezellen ons. Jonge vogels met warrige veren sperren hun bek open. Dankzij de stroming gaat de terugreis een stuk makkelijker. Onderweg varen we langs een aantal oesterkwekerijen. Misschien een idee voor het menu voor vanavond?

Het geluk zit hem in de peddel

Terwijl we de riviermonding op varen, verandert het uitzicht. De oevers worden hoger en behalve kiezels zien we ook af en toe bomen. En dan komt het strand van het watersportcentrum in zicht. Nog een paar flinke peddelslagen en de kajakvloot is weer veilig terug in de haven. Onze lippen smaken zout, de spieren in armen en rug zijn vermoeid, maar we voelen ons voldaan. We treuzelen nog wat, kijken nog één keer tevreden om naar de route die we hebben afgelegd. Als we weer bijgekomen zijn, zal deze prachtige tocht nog lang op ons netvlies gegrift staan.

Tekst: Annick André

Aanvullende informatie :

Duur van de tocht: 3 uur (van 14 - 17 u.)
Geschikt voor volwassenen en kinderen vanaf 12 jaar

Met de mening van reizigers via tripadvisor.

fans de Bretagne

Fans van Bretagne, deel hier uw mooiste Bretonse ervaringen.

www.fans-van-bretagne.com/

Newsletter

Ontvang het laatste nieuws en leuke tips over Bretagne Meld u aan voor onze nieuwsbrief