Ga aan boord voor een bijzondere dag vissen

Met de vissers van Le Guilvinec

Foto 1 Ga aan boord voor een bijzondere dag vissen Foto 2 Ga aan boord voor een bijzondere dag vissen Foto 3 Ga aan boord voor een bijzondere dag vissen Foto 4 Ga aan boord voor een bijzondere dag vissen Foto 5 Ga aan boord voor een bijzondere dag vissen Foto 6 Ga aan boord voor een bijzondere dag vissen Foto 7 Ga aan boord voor een bijzondere dag vissen Foto 8 Ga aan boord voor een bijzondere dag vissen

In Le Guilvinec scheept u in voor een dag kustvissen samen met een team van professionele vissers. Een menselijke, eerlijke en sterke ervaring om Bretagne anders te ontdekken.

4.30 uur: inschepen!

Départ de nuit pour la pêche

Ik was bang dat ik nooit op tijd wakker zou worden! Snel een pannenkoek gegeten, nog half slapend maar opgewonden bij het idee van deze dag doe ik mijn fleecetrui, trui en windbreker aan. We hebben afgesproken in de haven van Le Guilvinec. De hemel is helder en de volle maan verlicht onze trawler. Hartelijk handen schudden met Gérard en Roman. De bemanning gaat aan boord. Johan, "le patron", heet ons vandaag welkom!

Aan boord geen franje!

A bord du Kan Atao

Ik merk dat de brug overdekt is. Prima! Zijn we beschermd tegen zon en wind? "Mijn vader heeft hem overdekt nadat de zee hem bijna had weggespoeld. " Johan herinnert ons eraan dat de zee karakter heeft net als de mannen die van de zee leven! Ik verheug me: vandaag is het mooi weer en de zee is rustig! Ik ontdek dat er maar weinig plaats is op een trawler. Het is een gereedschap, geen franje aan boord! Johan keert twee viskisten om zodat we kunnen zitten: "Doe of u thuis bent… ". Ik lach: een reis in eerste klasse, met zeezicht!

Kaap op het zuidwesten

Johan aux commandes, aujourd'hui on va dans la roche

De geur van koffie mengt zich met die van diesel. Gelukkig ben ik niet gauw misselijk! Wij zijn niet de enigen die de haven uitvaren. Voor mijn oren klinkt de motor hard! Je moet hard praten om gehoord te worden. Hellen naar links, hellen naar rechts, het schip stampt. Waar gaan we heen? Kaap op het zuidwesten, het zuiden: "We gaan naar de rotsen, waar het hard werken is". Waar vissen we op? "Het doel is kreeft, maar als die bang is graaft hij zich onder." Ronan neemt zijn wacht: "De patron en Gégé doen hun dutje". We hebben twee uur nodig om de viszone te bereiken! Ik maak kennis met de vriendelijke Ronan. Hij is visser sinds hij 15 is. "Vissers worden betaald naar de verkopen. Zelfs als je een goede vangst hebt hangt alles af van de verkoop op de visafslag! " Tijdens het slingeren kruip ik in mijn kleding. Lekker warm snuif ik de zilte zeelucht op. Trawlers zijn de vuurvliegjes van de zee. Ik val in slaap op het ritme van de motor!

Een indrukwekkende manoeuvre

La puissance impressionnante des manoeuvres

Het geluid van de kettingen maakt me wakker. "We laten de eerste sleep zakken". Ronan doet handschoenen en een regenjack aan. Johan en Gégé gaan naar hun post. Ik begrijp al snel dat ik me heel klein moet maken. Fouten mogen niet gemaakt worden! Ik ben onder de indruk van de kracht van de manoeuvre. Achter op de boot lijken de mannen opgenomen in de intensiteit van de handeling. Nauwkeurig, snel ... een blik, een bevel... ieder weet precies wat hij te doen heeft voor het uitrollen van het sleepnet. De mens is één met het slingeren, de boot, de zee... Sleepnet, drijvers, diabolo's om de bodem te schrapen, ballastkettingen, twee stalen deuren om het sleepnet open te houden en uiteindelijk de trekkabel ... ik zie er een krachtige, bijna oorlogsdans in. Ik stel me de moedige kracht van de mannen voor op een hoge zee!

Rustpauze

Une pause bien méritée

Als het staal zijn werk heeft gedaan ontspannen de gezichten. Drie uur zonder manoeuvres, terwijl het schip het sleepnet op meer dan 100 m diepte sleept, ik heb tijd om te praten! Het brood met boter, in de koffie gedoopt, is een troost voor de bemanning.  Ik luister naar het nieuws die de vrienden per radio uitwisselen. Ik raak gewend aan het levensritme aan boord. "We doen drie slepen" legt Johan uit. Ik leer dat de onderkant van het sleepnet is afgezet met een Tahitiaanse die over de zeebodem sleept. Dichters, de zeevissers? In elk geval koks! Op het menu? Vis natuurlijk! Gégé geeft mij zijn recept: "Uien, knoflook, kleine in stukjes gesneden zeekat, een beetje water,...". Ik noteer het!

Goede vangst!

La pêche à été bonne

In een donder van ijzer wordt het sleepnet opgehaald. Ik bewonder nogmaals de krachtige manoeuvre. En dan vindt het wonder van de zee voor mijn verbaasde ogen plaats: de vangst wordt op de sorteertafel uitgegoten. Na de eerste sleep wordt het net weer in zee gelaten. Ik kijk met genoegen naar de bewegende zeekreeft. Ik wist niet dat die lelijke zeeduivels zulke groene ogen hadden. Dat maakt ze reuze charmant! Ik pak een hondshaai vast en merk verbaasd dat hij een ruwe huid heeft. "We schuren de pannen ermee", legt Ronan uit. Als Johan glimlacht begrijp ik dat dit een goede vangst is. Met een verbazingwekkende handigheid sorteren Gégé en Ronan de vis. De kostbare zeekreeft wordt op maat gesorteerd. "Die ziet er niet gek uit! ". Ik lach om een paar vissersgrappen. Zeeduivel, koolvis, tong... worden schoongemaakt en gewassen in een handomdraai. In het kielzog feesten de meeuwen. Johan nodigt me uit om een rauwe kreeft te proeven: "Echte carpaccio!" ". Ik had nooit gedacht dat het zo'n fijne smaak zou zijn. Een goddelijk plezier, met de blik op de horizon!

Terug naar de haven

Le retour au port

Na de drie slepen wordt het tijd om terug te gaan. Ik ben meer uitgeput dan de mannen die de brug schoonmaken. Het is mooi weer. De kisten zijn vol. Ik mag als bonus op de voorbrug staan. Boeiend, de terugkeer in de haven! Op het terras staat de menigte waarvan ik gisteren als groentje ook deel uitmaakte! "Het leven van Le Guilvinec draait om de haven!", bevestigt Johan. We moeten snel zijn om de verkoop op de afslag te halen. "Onze ouderen nemen de lading mee. Als tegenprestatie krijgen ze hun deel". De kleine zakjes met vis zijn klaar. Ronan stelt met Guy, Christian en Jean-Marie voor, de wagen aan de hand.

17.30 uur: ik zet weer een voet aan wal!

Je retrouve le quai avec le roulis encore vissé au corps

Je moet weten hoe je moet manoeuvreren. Johan is een kampioen! Hij speelt het slim om bij de kade te komen. In een handomdraai geven Gégé en Ronan de kisten door aan de ouderen. "Goed zo! ", schreeuw Guy. Ik zie ze voluit naar de afslag rennen. Onze trawler maakt plaats voor een andere. Wij gaan naar onze aanlegplaats, iets verder aan stuurboord. Johan wacht op het verkoopbewijs.  
Nog steeds slingerend, verstrooid, sta ik weer op de kade. Ik kijk voldaan terug op de opwindende momenten van deze mooie dag vissen met een echt vissersteam. Bedankt mannen! Ik heb zin in maar een ding: een vol boord heerlijke zeekreeft eten met een glas witte wijn ... maar eerst lekker douchen! 

Tekst: Christine Barbedet

Aanvullende informatie :
Uitstapje voor volwassenen (of vanaf 18 jaar)
Mogelijk tussen 1 april en 30 september, van dinsdag tot en met vrijdag, met uitzondering van feestdagen en de dag na een feestdag.