Met Lulu naar de Archipel van Glénan

Een tochtje naar het Ile Saint-Nicolas

Foto 1 Met Lulu naar de Archipel van Glénan Foto 2 Met Lulu naar de Archipel van Glénan Foto 3 Met Lulu naar de Archipel van Glénan Foto 4 Met Lulu naar de Archipel van Glénan Foto 5 Met Lulu naar de Archipel van Glénan Foto 6 Met Lulu naar de Archipel van Glénan Foto 7 Met Lulu naar de Archipel van Glénan Foto 8 Met Lulu naar de Archipel van Glénan

Je hoeft echt niet naar het andere eind van de wereld te gaan om een paradijs van eilanden te ontdekken, met witte zandstranden, omringd door de blauwgroene zee... Neem gewoon in de haven van Fouesnant de boot voor een tocht naar de Glénan-eilanden, samen met Lulu, een ervaren en bevlogen gids. Op het programma staan verhalen over piraten en door de zee opgeslokt land, over planten die je alleen hier vindt en bijzonder vogelgezang!

Welkom in de Bretonse tropen

Het is bewolkt als we de kleine haven van Beg Meil uit varen, aan boord van een van de schepen van "Vedettes de l'Odet". We zijn op weg naar Saint-Nicolas des Glénan, een eiland van altijd nog 14 ha groot - het enige eiland dat toegankelijk is voor het publiek, vertelt onze gids, Lucienne Moisan, kortweg Lulu genoemd. Ook nu, tijdens de overtocht, doet de magie van de oceaan hier zijn werk, zoals zo vaak. Het is stralend weer als we archipel binnenvaren, en een lagune zien van een onwaarschijnlijk blauw, een kleur waarbij de Malediven pover afsteken. "Dit is het helderste water van Bretagne. Sommigen denken dat de naam "Glénan" afgeleid is van het Bretonse "glen", dat helder betekent," vertelt Lulu.

Een eiland waar alles op de natuur gericht is

Als we op de kade staan, neemt Lulu de tijd om ons te vertellen over het leven hier, dat wordt beheerst door het komen en gaan van leerlingen van de zeil- en duikschool en van bootjesmensen die hier graag aanleggen. De voorzieningen daarvoor blijven uit de buurt van de algenbanken, die behoren tot de bijzonderheden van de zeebodem hier in de archipel. Respect voor de natuur ligt hier verankerd in denken en doen van de mensen. "Iedereen moet zijn eigen afval meenemen en je mag geen bloemen plukken", zegt Lulu nog eens voor ze ons voorgaat over het enige pad van het eiland. Het is een houten pad, dat de duinen moet beschermen tegen alle bezoekers die hier komen. Een van de maatregelen die nodig zijn om dit stukje paradijs intact te houden!

Een bloem die alleen hier bloeit

Tijdens de wandeling leert Lulu ons allerlei planten te herkennen: Engels gras met zijn ronde, roze bloemhoofdjes, wilde hyacint met zijn blauwe klokjes, zeevenkel en kamille, en laat ons dan de ster van het eiland zien: de Glénan-narcis. Deze tere plant groeit alleen hier, in het binnenland van het eiland, dat het enige reservaat ter wereld is geworden voor deze soort. "Op deze plek die zo'n 1,5 ha groot is, zijn in 2015 bij een zeer zorgvuldige telling 286.460 planten geteld, tegen 150.000 in 2010."

Het mooiste uitzicht

Een eindje verder, waar het pad een bocht maakt, kijken we uit over een verblindend witte zandtong die zich uitstrekt tot het kleine eilandje Bananec. De azuurblauwe golven, die aan weerszijden kabbelen, maken er een subliem tafereel van. Lulu vertelt ons dat het zand zo fijn en zo wit is dankzij een bepaalde alg, een rode... jawel (!), demaërl. "Aan het eind van die landtong hebben grote aantallen scholeksters en strandplevieren hun nest, gewoon in het zand. In het voorjaar gaan we hier dan ook niet naar toe, omdat we willen voorkomen dat de eieren vertrapt worden." In ieder geval is het hier nu nog mooier en met de verrekijker van Lulu kunnen we de vogels bekijken zonder ze te storen!

Terug in de tijd

"Zijn er ook schatten op dit eiland?", vraagt een aantal nieuwsgierige kinderen. "Ja zeker. De archipel is heel lang een vaste plek geweest voor kapers en piraten." Daaraan herinnert fort Cigogne, gebouwd in 1755 om dat roversvolk te verdrijven. We staan een poosje stil bij een "bijzonder oud grafmonument", dat stamt uit de tijd dat de archipel nog geen archipel was. "Zo'n 20.000 jaar geleden kon je gewoon vanaf het vasteland naar de eilanden lopen. Vervolgens is de zeespiegel gestegen en kwam het dal tussen het vasteland en de eilanden onder water te staan. De wolharige neushoorn moest toen plaatsmaken voor de reuzenhaai, die hier nog regelmatig op bezoek komt."

We hebben nog een klein uurtje over voor we weer aan boord gaan - en dan goed opletten of we zijn rugvinnen zien... Lulu stelt voor dat we op eigen gelegenheid nog even rondlopen. Maar wij hebben ons al voorgenomen nog eens terug te komen en dan een paar nachtjes te blijven. Want het schijnt dat de zonsondergangen hier net zo zijn als het eiland zelf: onwaarschijnlijk mooi!

Tekst: Julie Danet 

Aanvullende informatie

* In 1974 ontstond het natuurreservaat, om de Glénan-narcis te beschermen, een inheemse soort van uitzonderlijk botanisch belang. Deze narcis bloeit in april op het Ile Saint-Nicolas.
* Sinds 1973 is de Archipel van Glénan een beschermd gebied en in 2004 kreeg het gebied ook de status van Natura 2000. Het beslaat 500 km² water en land, vanaf de kust bij Fouesnant tot ongeveer 15 km ten zuiden van de eilanden. Het doel is de uitzonderlijke biologische diversiteit te bewaren (flora, fauna en natuurlijke habitats).

* De tochten naar de Archipel van Glénan duren een halve dag (voorjaar) of een hele dag (zomer).
* Reserveren is verplicht en kan via het Office de tourisme van Fouesnant-Les Glénan, +33 (0)2 98 51 18 88 - info@tourisme-fouesnant.fr
* Neem dichte schoenen en warme kleren mee en vergeet je verrekijker niet.

Met de mening van reizigers via tripadvisor.

fans de Bretagne

Fans van Bretagne, deel hier uw mooiste Bretonse ervaringen.

www.fans-van-bretagne.com/

Newsletter

Ontvang het laatste nieuws en leuke tips over Bretagne Meld u aan voor onze nieuwsbrief