Op zoek naar dolfijnen

Samen met Gaël, in de baai van de Mont Saint-Michel

Foto 1 Op zoek naar dolfijnen Foto 2 Op zoek naar dolfijnen Foto 3 Op zoek naar dolfijnen Foto 4 Op zoek naar dolfijnen Foto 5 Op zoek naar dolfijnen Foto 6 Op zoek naar dolfijnen Foto 7 Op zoek naar dolfijnen Foto 8 Op zoek naar dolfijnen

Een vredig gehucht, een klein strand dat langzaam overspoeld wordt door turquoiseblauw water en in de verte het onmiskenbare silhouet van de Mont-Saint-Michel ... Hier, in Port-Mer, staat Gaël van de vereniging Al-lark ons op te wachten om samen naar de dolfijnen uit de baai te gaan kijken. Een ervaring die we niet gauw willen vergeten!

We zijn vertrokken!

Na enkele passen in het verfrissende water van het Kanaal gezet te hebben kunnen we aan boord van de Tursiops II. Opgewekt en met de reddingsvesten onder de arm geeft Gaël ons veiligheidsinstructies. Hij legt tevens uit dat hij in 70% van de gevallen dat hij op zoek gaat, hij een paar van de 300 dolfijnen spot. We hopen natuurlijk bij die 70% te horen vandaag. “Dolfijn of geen dolfijn, ik hoop dat jullie een mooie dag beleven vandaag. De baai heeft heel veel te bieden, dus houd je ogen goed open” zegt hij als we net vertrokken zijn.

Bijzondere flora en fauna

Met hier en daar een grapje tussendoor, leert Gaël ons dat de indrukwekkende riffen van honingraatwormen, die we in stilstaand water zien, gevormd zijn door wormen. Ook leren we dat walvissen en orka’s te groot zijn om te kunnen overleven in deze baai. Gaël woont al sinds zijn 6e in Cancale en kent de baai als zijn broekzak. Kijk, er drijft een bolvormig voorwerp aan de oppervlakte. Gaël pakt het beet en vraagt “Wat zou dit kunnen zijn?” “…” Het blijkt een cocon van een wulk te zijn. In elke capsule zitten weer 10 kleintjes, maar slechts één overleeft het… als hij al zijn 9 broertjes en zusjes heeft opgegeten. Je zou maar één van die broertjes of zusjes zijn!

Waar zijn de dolfijnen?

"Vandaag gaan jullie aan de slag voor onze vereniging. We moeten de baai grondig doorzoeken naar borstvinnen.” Het vinden van een vin van 30 cm in een baai van 550 km2 “ofwel twee keer de omvang van Parijs” lijkt onmogelijk. “Dolfijnen kunnen wel 100 km per dag afleggen. Vanochtend zijn ze gesignaleerd op zee bij het eiland Chausey.” We koersen in noordelijke richting en iedereen speurt de horizon af naar de dolfijnen. Gaël vertelt dat dolfijnen niet zo vredelievend zijn zoals de avonturen van Flipper ons altijd hebben doen geloven. “ We hoeven alleen naar de inkeping van hun rugvinnen te kijken. Dankzij deze littekens kunnen wij de dolfijnen identificeren. De missie van onze vereniging is het identificeren van de dolfijnen, het tellen, het fotograferen van de vinnen, het lokaliseren en uiteindelijk het begrijpen van hun manier van leven.” 

Vinnen aan bakboord!

Het is zijn eerste keer aan boord, maar Yannick weet de dolfijnen, die ten noordoosten van onze boot wegschieten, haarscherp te lokaliseren. Wij houden afstand, geen sprake van om ze te storen! " Als ze willen, komen de dolfijnen vanzelf richting de boot” zegt onze specialist Gaël. De hele boot is in ontroering, we zien twee, vier, zes vinnen een weg banen door het water. “Ze moeten ongeveer met z’n tienen zijn.”  Plotseling schieten twee dolfijnen de lucht in, iedereen kijkt met verblufte ogen. Wat een kracht! Door ze zo te zien leven in alle vrijheid beloof ik mezelf nooit meer naar een dolfinarium te gaan. De groep walvisachtigen verandert van richting en bewegen in rondjes. Op jacht? “Waarschijnlijk wel” zegt Gaël “het is soms moeilijk te zeggen, zelfs na 9 jaar observatie.” Dolfijnen leven volgens codes en gewoontes die voor de mens nog altijd één groot raadsel zijn.

Een magische ontmoeting

Na ruim een uur dat we de dolfijnen gevonden hebben duiken er opeens twee dolfijnen van 4 meter op, vlak onder de romp van onze boot. Iedereen is opgewonden, maar omdat Gaël ons gewaarschuwd had blijft iedereen redelijk rustig, op een enkele ‘oh’ en ‘wauw’ na. Met een hoofd vol mooie herinneringen koersen we weer terug naar de haven. We varen langs de Pointe de Grouin waar grote aalscholvers een zeemeeuwen met elkaar ravotten. Bij aankomst op het strand bedanken we Gaël voor de fantastische dag. Wie had dat kunnen bedenken!

Tekst : Julie Danet

Aanvullende informatie :
De tochten "onderzoek en observatie van zeezoogdieren" vinden elke dag plaats in de maanden maart tot en met november. Reservering verplicht en afhankelijk van de weersomstandigheden. Bekijk hier de planning.
Let op: het zien van de dolfijnen is niet gegarandeerd! We komen in 70% van de gevallen dolfijnen tegen.
Voor meer informatie over de vereniging Al lark: http://www.al-lark.org/

Met de mening van reizigers via tripadvisor.

fans de Bretagne

Fans van Bretagne, deel hier uw mooiste Bretonse ervaringen.

www.fans-van-bretagne.com/

Newsletter

Ontvang het laatste nieuws en leuke tips over Bretagne Meld u aan voor onze nieuwsbrief