De "abers" en de vuurtorenroute

Tussen het lieflijke landschap en de kracht van de zee

Foto 1 De "abers" en de vuurtorenroute Foto 2 De "abers" en de vuurtorenroute Foto 3 De "abers" en de vuurtorenroute Foto 4 De "abers" en de vuurtorenroute

Het landschap bij de kust van de “abers” (riviermonding), ook wel de kust der legenden genoemd, is schitterend. Hier slaat het water op de ruige kust om vervolgens opgenomen te worden in het groene landschap. Statige vuurtorens waken over de ingangen van deze vredige haventjes die voor zowel wandelaars als plezierjachten toegankelijk zijn.

De getijden tot in de weiden!

Elke "aber" kronkelt in al haar pracht door het Bretonse landschap. De "Aber Wrac’h" is een plek vol contrasten waar de "Baie des Anges" (de Engelenbaai) en de “Pont du Diable” (Duivelsbrug) samenkomen. De riviermonding met zijn vele kleine eilandjes is een uitgelezen plek om te wandelen of te surfen. De zich tussen de akkers en bossen kronkelende “aber” Benoît staat bekend om zijn verrukkelijke oesters. Heerlijk om van te genieten na uw zilte wandeling! De “aber” Ildut, gelegen tussen de Atlantische Oceaan en het Kanaal, vormt een natuurlijke haven die op elk moment binnengevaren kan worden. Een overhangende kustweg volgt een kustlijn van afwisselend rotsen, duinen en kreekjes.

Door vuurtorens verlichte vergezichten

Dit maritieme uitsteeksel van de Finistère kent één van de grootse concentraties van vuurtorens en bakens in Frankrijk. 392 treden leiden naar de top van de vuurtoren van île Vierge, een 84 meter hoge granieten toren, die aan de binnenkant bekleed is met melkglas. Eenmaal boven wordt u beloond met een adembenemend uitzicht! Tegenover het station van Porspoder lijkt de indrukwekkende donjonvuurtoren uit het schuim te verrijzen. Tegen het tot expositieruimte omgetoverde wachterhuisje, staat de vuurtoren van île Wrac’h geleund, die waakt over de ingang van de “aber.” De vuurtoren van Pontusval, met zwarte kap, wijst zeelieden ter hoogte van Brignogan-Plages de weg.

Een buitengewoon maritiem erfgoed

Havens en badplaatsen, die met elkaar verbonden zijn door de GR 34, zorgen voor reuring in de "abers." Saint-Pabu heeft schitterende zandstranden. Vanaf het schiereiland Saint-Laurent loopt de kustweg door tot aan het bijzondere haventje Mazou waar boten aan de voet van schilderachtige huisjes afmeren aan houten palen die in het zand gepoot staan. In Lanildut zijn de mooie redershuizen, ook wel "Kaapvaarders huizen" of "huizen van Engelsen" genoemd, de stille getuigen van de welvaart van deze haven in de 17e en 18e eeuw. Vandaag de dag is het de belangrijkste zeewierhaven in Europa. Het dorp heeft deze activiteit nieuw leven ingeblazen waardoor er nu weer zeewierovens op de zandplaten staan. Van mei tot oktober komen boten hun lading van bruinwier lossen, het zwarte goud van de Bretonnen.

Wist u dit?

Wat kun je vangen met een "scoubidou?”

Vroeger visten de schuiten en zeilboten het zeewier uit het water met behulp van een lange sikkel. Tegenwoordig gebruiken de zeewiervissers een hydraulische “scoubidou,” een haak die bevestigd is aan het uiteinde van een stalen stang. Het geoogste wier wordt gebruikt voor medicinale, cosmetische en culinaire doeleinden.